Kaspar König

De rivier is de grootste verhalenverteller, het water neemt de verhalen mee. Als kind keek König uit op de stuw als hij piano speelde, zijn hoofd een kwartslag gedraaid. En meestal meteen een onuitputtelijke notenstroom als hij zich liet “meedrijven”. Later, toen hij 14 was, noemde hij de eerste band “de stuw” in navolging van “de dijk” die toen heel populair was.
Dit verhaal gaat over de Maas zelf die verhalen vertelt: de vissen, de stad en de eeuwige wijsheid van geluid dat door het water over de hele wereld vloeit. De vistrap doet er nog een stapje bovenop. Een enorm bedrag voor een moeilijk meetbaar resultaat is een metafoor voor de tijd waarin we leven en een ideaal plekje om een geluidsstuk daarover te maken.

Over The River tells the Story

De compositie begint bij de geschiedenis van de Maas, een lange tijd geleden. De Maas golfde meer zoals een zee en de piano vertelt een kleine anecdote over hoe rustig en verlaten het hier eens was. Langzaam nadert de akkerbouw en de urbanisering vertolkt door de sirenes en de toeters in de stad. De natuur klingt met klokjes en belletjes steeds abstracter: alsof ze er later was als de stad, alsof de geschiedenis omgekeerd is. Dan kan men zich ook voorstellen dat Borgharen in het jaar 2500 een eigen downtown heeft met bijvoorbeeld drie metrostations en wel zeker 40.000 inwoners met 15 Chinese supermarkten. Men staat hier dan midden in de “Suburb” – “SUBBORG” i.p.v. midden in het veld.

De stuw is een waterkrachtcentrale geworden en van de machinerie horen we het een en ander terug in het stuk. Door ons menselijk egocentrisme hadden we helemaal vergeten dat een vis helemaal de stuw niet op kan, wel sinds de vistrap naar de toekomst. Dan komt zelfs power en fish gecombineerd bij elkaar en daar waar stroom gemaakt wordt, worden ook de vissen gevangen en water gezuiverd. De climax van de knal geeft eigenlijk de ommekeer weer. De volgende halte. Dit keer de halte Kurhaus, de plek waar ook de Maas tot rust komt. Een plek waar de Maas zich weer kan opladen en zich schoon kan maken om het volgende verhaal te vertellen.

Over Kaspar König

Kaspar König is in transformatie en (re-)combinatie geïnteresseerd. Met de “dingen” uit zijn dagelijkse context gaat hij een dialoog aan. Door de keuze meer uit de “dingen” te halen houdt hij ze langer in (zijn) leven en verandert hij die dingen vaak op auditief vlak. Daar komt zijn studie als industriële vormgever handig bij te pas en tevens is zijn reislust bijna niet in te dammen. Het cross-culturele erfgoed dat daardoor ontstaat, wordt in zijn werk zichtbaar door het hergebruik van materiaal (vaak afval) van over de hele wereld resulterend in een breed episch en klinkend kapitaal.