Harawi het Geluid

Messiaen componeerde Harawi als ode aan zijn eerste vrouw, die door een geestesziekte langzaam van hem afdreef. Een afscheid dat hij verwerkte in zijn versie van Tristan en Isolde; de mythische dramatische fatale liefde. Voelbaar zijn de liefde en toewijding, maar ook de onmogelijkheden van werkelijk contact en het onvermogen van de mens elkaar echt te kennen en elkaars binnenwerelden te doorgronden. Het Geluid werkt in deze productie samen met Gilles Trehin en Catherine Mouet. Een jong koppel dat door middel van hun beider kunst manieren heeft gevonden om aan de wereld uit te leggen wat het betekent om autistisch te zijn en een relatie te hebben met elkaar en met de wereld.

regie Romy Roelofsen en Gable Roelofsen | muziek Olivier Messiaen piano Dorine Diemer | zang Daniela Bernoulli | vormgeving Wikke van Houwelingen | gast-kunstenaars Carmen Nicolay, Gilles Trehin en Catherine Mouet

zie www.hetgeluid.eu