ENG | NL

Lost Reality

Uitvoerders

concept: Leen Braspenning
regie: Leen Braspenning
spel: Mark Kraan
geluidskunst: Lucas Kramer
techniek: Emile van Gils

Jaar

2014

Lost Reality

Lost Reality

Zuidelijk Toneel

15 september 2014, Het zuidelijk toneel, TIlburg
25 oktober 2014, Theater de NWE Vorst, Tilburg 

Theatermaakster Leen Braspenning reisde een paar jaar geleden naar Kroatië om met eigen ogen te zien wat de oorlog in voormalig Joegoslavië met de mensen in dat land gedaan heeft en nog steeds doet. Ze interviewde en filmde daar een vader en zijn zoon.

De vader heeft een posttraumatisch stresssyndroom overgehouden aan de oorlog en wil er absoluut niet meer over praten. Zijn leven staat in het teken van de verzorging van zijn gehandicapte zoon. Maar juist zijn zoon, en met hem vele andere zonen, zoeken naar de (oorlogs)verhalen van hun vaders, hun helden.

Inhoud

De twee leven in een spagaat. De vader wil niet herinnerd worden aan de oorlog. De gruweldaden van toen mogen nooit meer plaatsvinden. Maar de nationalistische gevoelens, waar vele machthebbers gebruik van maakten om hun oorlog mee te voeden, lijken onontkoombaar te worden doorgegeven aan de volgende generatie. Heldenverhalen worden altijd te groot, ook binnen dit gezin. En hoewel deze oorlogsveteraan hier rationeel boven staat, is het toch moeilijk niet de rol van held aan te nemen tegenover zijn kind.

Leen wil de angst van de vader inzichtelijk en invoelbaar maken. De angst voor wat er gebeurd is tijdens de oorlog, waar hij letterlijk nachtmerries van heeft. Het wantrouwen in andere mensen is groot. Dit blijkt ook uit de angst voor Leen zelf, die een camera op hem richt en hem vragen stelt.
Zijn zelfbeeld is kapotgemaakt en hij heeft zijn eigen normen en waarden met voeten getreden. Hij draagt de last van de oorlogsgruwel voor altijd met zich mee. De verzorging die hij zijn zoon geeft, biedt troost.

Lost Reality is voor Leen een studie naar hoe ze dit documentaire materiaal kan verwerken in een voorstelling over nationalisme en oorlogsveteranen. Ze wisselt het spel van de acteurs af met het laten zien van fotografische beelden. Leen reflecteert ook zelf op de getoonde interviews en foto’s, gedeeltelijk als zichzelf, gedeeltelijk als personage. Ze werkt in deze studie intensief samen met een muzikaal artiest, op zoek naar de montage zoals zich die in haar hoofd afspeelt.

Lost Reality kwam tot stand in samenwerking met Intro